Маъбад вайронасин ёнида ўсган...
* * *
Маъбад вайронасин ёнида ўсган
ўт илким куйдирди, чакамуғ илди.
Ўсмир ўғлин она Масковга йўллаб:
«Ичма» — деб онгига сингдирди.
Қишлов жойин эслар қатъий тирик жон,
фақат мендек сўқмоқ, ёстиқнинг жойин,
тўлқинларин, ишқин ҳамда ўлкасин,
ниҳоят, хокандоз ва унинг сопин
бот-бот ўзгартирган мендек одаммас.
Шу боисдан ҳам мен — қисматга асир,
урушдан камайса сўнгги хабар, сас,
мискарнай товушин фарқлайман ахир.
Ўшанда шохдаги қузғунлар каби
остона ортида ким жам — ҳар маҳал,
кузатиб қўймаган боболар бонги.
Ҳар бир атом хира кунларда азал
аслийликмас, унинг нусхаси — рўё
билан хиралашиб тургандек гўё.
