Էլեգիա լռության մահվան մասին

Լռությունը չեմ հիշում — ի՞նչ լեզվով եք
Խոսում, եւ կինը խոսեց.
Գուցե ռուսական վարդ էր բռնել,
Կամ գերմանական կաթնաշոռ էր հունցում։

Գուցե մատնարանքում հրեական դանակն էր
Փայլում՝ ոնց գեներալի չինը,
Խոսեք, կանացի խոսքը հայելի՞ էր,
Խոսեք, մահացե՞լ է կինը...

Ոնց դումայից ելա դեպի պաշտամունքի գետը
Եվ հոսեցի լույսի ուղղությամբ,
Լռության ու մթի մեջ կինը թուլանում էր,
Բոլորը լուսավոր ամռան ցանցի տակ։

Ես դեպի կրակը ցատկեցի կանաչ բզեզի հետ՝
Սանձելով եղջերավոր մռութը մեծ,
Մոռացա խավարը — ի՞նչ լեզվով եք
Խոսում, եւ կինը խոսեց...