სტრელნა

იყო დრო, გქონდა ლამაზი სტრელნა,
ახლა კი ცხვირსაც ვერ ჩაყოფ მასში.
კარგი დარებიც შემცირდა ეხლა.
თუმც გაიზარდა ცხოვრების ხარჯი.

იქ ეფლირტავე სტუდენტებს მრავალს
(გავიდა თითქმის ორმოცი წელი),
იქ ქანდაკება იდგმება ალბათ,
კიფარის-მუსას... ვინმე სპორტსმენის...

ვინოთეკაც და პინაკოთეკაც,
ბიბლიოთეკაც იქნება ისევ,
თუმცა აფთიაქს ვინღა მოხედავს,
ყველა სტუმრობდა მის ლამაზ სივრცეს.

ვერც ქალწულებს და ვერც მთვრალი კურსანტებს,
ვეღარ იხილავ — სასახლე, დაცვა...
ხელი ჯიბეში მოფათურე?
არაფერია ნახვრეტის გარდა.