მგზავრობის საფასური

ციხეში მყოფი, რომლის კედლების მიღმა გადიოდა ტრამვაის ხაზი,
როგორც გაქცეული მხეცი, მონატრებული ვუსმენდი ქალაქის ხმაურს.
და გონებრივად ვალაგებდი, რაზე შემეძლო გამეცვალა
სასტვირიანი ვაგონით გავლის ბედნიერება.
ძვირადღირებულ მანქანას, აგარაკს თბილ ზღვას, გაუგონარ ფულად თანხას,
ფაიფურს, ნახატებს, იშვიათ მონეტებს —
დაუფიქრებლად გავცემდი ამ ყოველივეს,
თუ მექნებოდა...
მრავალი წლის შემდეგ, ბედნიერებით გაოგნებული,
ნანატრ ტრამვაიში ვიჯექი, როგორც დღესასწაულის შუაგულში.
„მგზავრობის ფასი — სამი კაპიკი“, — წავიკითხე ფასდაუდებელი განცხადება.
და აღარ შევიწუხე თავი სხვაობის დათვლით.