კეფირი

                     კეფირი

როცა ასე ვარ — ახლოს არ მოხვიდე.
მეფისტოფელივით სახლში ვივლი.
ეს მოღუშული, სისხლისმსმელი პროფილი
ცოლს აკანკალებს. გაქცევას ვამჯობინებ!

 და მერე კიდევ შევალ სხვა ეონში.
გავხსნი მაცივარს, ზედ მივეყინები
ნეტავ რა მინდოდა, არ მახსოვს, ფიქრებით,
ვუცქერ სანაგვე ყუთს, ვით ნაპოლეონი.

 რატომ, რატომ შევედი იმ ოთახში?
ანდა მაცივარში ნეტა რა მინდოდა?
მუზა ეშმაკურად იცინის, თითქოს და
ვიპოვე ზეფირი, ეთერი, კილოკავი.