Айналым

Көзімнің маңайы басқаша сипатта,
Көңілдің назары біртүрлі өзгерген.
Жалғызбын. Дос бар ма, мендей бұл бейбақта?..
Қараңғы түндерге сіңіпті көзкөрген.

Жиырма жыл түнекте ауылым мен өскен,
Туған үй түтіні секілді ұмтылдым.
Түтінім у болды, тайғандай ел естен,
Қашқаны қиын боп көрінді жұртымның.

Білемін, таусылдым. Күш кетті денеден,
Жайнасын дейміз-ау әйтеуір жан-құрақ.
Мен бірақ өлімнен қорқатын жан емен,
Жүректі өртейді күн сайын сол... «бірақ».