Վարունգի կանաչ պատատացողուն...

* * *

Վարունգի կանաչ պատատացողուն,
ցանցկեն ապակի, ճպուռի մարմին,
որ այսուհետեւ կնտնտոց է զուտ
մի խելագարված Պագանինիի:

Ջերմոցի փորում հնչում է ահա
ստակատոն իր թանձր ու երկար.
փորձ է՝ պատռելու երկնագույն չադրան,
ու կրկնվում է որերորդ անգամ:

Գաղտնաբացում է երկնքից գետին,
քմահաճության այսպիսի տեսիլ,
անցավորության ցավ ու մեղեդի,
ու շնչառություն՝ կերպով կապրիսի: