Gýote

Men jogunly gygyrdym: “Wah, ýöne nähili
meň bolasym gelýär uzak
ýaş, süýde eýlenen! islärdim, meniň bedenmiň gyzgyn
simapdan doly buz küýze dek
eräp gitmezligini!
ruh iýýär meň bedenim! men nähili bolmak
islärdim ýetmişimde, aýdaly,
iki alçak hem çalasyn gizlin maslahatçy, hyjuwly aşyk —
Gýote ýaly!”
Sen ýaňsyly ýylgyrdyň: “Arman, meň dostum, ýöne
sen şahyr-a. Saňa näme gerek —
seni bu şygryýet ýakýar.
Kim şygyr ýazmasa, ýaşaýar ynamly
hem önjeýli, edil däne görmedik
degirmen daşy ýaly.
Gýote näme!
eger ol ýazmak bilen meşgullansady —
şeýle meşhur ýaşajagy näbelli uzak.
Ony halas eden zat bolsa
ol ýazmandyr ahyryn bir setirem —
dogry dälmi?” — sen hem galdyrdyň gözleriň.
Men doňdum
gurkudan. Otaga ýaýrady
hem, yrymçyl kelläni ýaly, aýlap çykdy.
Howa mumyýalaşdy. Şemler,
ýeretigiň barmaklary ýaly, öz-özünden tutaşdy.
Çakyrly bada ynamsyz yranyp gitdi
hem stoldan gaçdy. Onuň gaçýan wagtynda,
sen seretdiň maňa (ýaňsyly ýylgyryş —
ýary gijedäki daşyndan aýna ýelmeşen ak tegmil deý),
başga hiç zat diýmedi.