Бир қиз турар, унинг илкида...

* * * 

Бир қиз турар, унинг илкида
тўзғиб кетган ганчдан эшкак бор,
жилмаяди шундай муғомбир,
келган каби чиндан ҳам баҳор.

Кумуш тусли бўёқ доғида
кўрмайдиган кўзлар — ўтли тиғ,
нигоҳ ташлар ишвали, ярим
аср бурун бўлгани янглиғ

ёрилган ва моғор қоплаган
тик қомати букилган, эгик,
биз томонда худди мана шу
йиллар гўё ўтмаганидек.

Ёқтирган ганч калта иштонда
кашшоф ёшлик туйғулари жам,
соатларда — етмиш йил, қизлик
юбилейин қўриқчиси ҳам.

Ганчу картон, ёғоч қатлами
турмушнинг жўн жумбоғисимон.
Кашшофлар ҳам етмиш йил аро
сени севган эдилар пинҳон.

Ақлу ҳушдан озган гўзалнинг
қанча сохта эҳтироси бор.

Бизларга-чи, не бўлди? Бу иш
Нима эди, эй Парвардигор?..

Қиш.