ჩვენ არ ვართ დიადები, არა ვართ არაფერი...

                                  * * *

                                               თ. კიბიროვს

ჩვენ არ ვართ დიადები, არა ვართ არაფერი.
ჩვენი მასშტაბები იმ დამწვარ არყამდეა.
სიტყვებს ვეჭიდებით, ერთურთსაც გადავყვებით,
მაგრამ აქ ყინვები დაგვიჭერს, გადაგვყელავს.

ჩვენივე ჭაობებში ჩვენა ვართ ქვიშნარები,
ამ მეექვსეს უკვე ყველგან ამოვიცნობ,
გამვლელ კალიკებს კი ვეტყვი, შორს დარჩებით,
თუ ლურჯ დუნაისკენ გზაში უნდა იყოთ,

მსუბუქ სენისკენ და ყოყოჩ ტიბროსისკენ,
გზაზე ყურადღებით ნივთებს მოექეცით,
აქ მამაკაცები საუბრობენ ისე,
ქალებს ცარიელი დააქვთ თერმოსები.

თუ წყალს ამოიღებთ ტიბროს-დუნაიდან,
უნდა დაიხსომოთ ყინვისგან სიტყვა,
ჩვენ ვართ რაიონულ დონის, ვინაიდან,
დუნაის ხვრელიდან ვარდი ამოგვივა