Лаулайды өмір, жанармайдай түсі көкшіл жасыл — ды...
* * *
Лаулайды өмір, жанармайдай түсі көкшіл жасыл — ды,
жанып бітті, көктеректің жалыны да басылды.
Шаршады анам, періштерлер қанаттарын жасырды,
терезенің әйнегінен, алуан ойлар шашылды.
Түннің өзі күлге айналды, төзімдер де жұқарған,
түннен қалған суып қалған несібең тұр үстелде...
Құдай ғана мейірімді бұл кішкентай шахарда,
жансызға жан бітіретін күш — сенде!
Лаулайды өмір, жанармайдай түсі көкшіл жасыл — ды,
жанып бітті, көктеректің жалыны да басылды.
Шаршады анам, періштерлер қанаттарын жасырды,
терезенің әйнегінен, алуан ойлар шашылды.
Түннің өзі күлге айналды, төзімдер де жұқарған,
түннен қалған суып қалған несібең тұр үстелде...
Құдай ғана мейірімді бұл кішкентай шахарда,
жансызға жан бітіретін күш — сенде!





