Злы лёд, які на скронях застываў...

* * *

Злы лёд, які на скронях застываў,
агонь, што за кардоннай сцяною...
Калі ўсё толькі валасок трымаў —
Дык злітуйся без здзекаў нада мною.

І камень той, што збоку прыляціць,
і полымя, што абарве малітву...
Той, Хто трымае валасок, не спіць —
другой рукой ужо заносіць брытву.