Ман ба худ монанд кайҳо нестам, кайҳо...

* * *

Ман ба худ монанд кайҳо нестам, кайҳо
Нестам монанд, — мегӯям, шунида боди якравро,
Ки баргонро ҳама тит карда ово мебарорад аз қубурҳо
Бо кашола дар думаш овардааст чун зоғ фасли сардро.
Ман ба худ кайҳо, ба худ кайҳо, ба худ кайҳо...
Чун картаи са сақавсон мекунам такрор... Шаб ҳамчун гули рангин
Шуд таҷассум, инчунин гардида пайдо.
Мешавам ҳар лаҳза дигар, пир мегардам
ва мебинам ба чашми тарамоҳӣ,

 Шабпарак ангушт бар тиреза зад, бар зиндагии дигаре...
Шояд ин пайкест дар зери чароғи рӯи миз,
То тавонам шеърро дигар кунам. Шояд фаришта
бар касе гӯяд, ки «шав бедор».
Гӯяду гӯяд... Ва мисли ин ки алвонҷе диҳад гулгаштҳоро бод
Мисли навзоде, ба хоби беғамӣ.
Бин, ки тобистони бепарво
рӯи худро медиҳад соиш бар хуршеде, ки аз он
рӯшанӣ чун накҳати покиза меояд
В-аз ҳама ин табъи шоир шеър мезояд.