Се ҳафтмисраина

Уреб аз кӯҳ мисли ҷисм афтод
чуноне дона бар дона,
чуноне лона бар лона
мунаввар гашта аз барқи само,
бо абрҳо ҳамсону ҳампаймо
пур аз овову бепарво,
пур аз фаёду бе даъво.

Видоъ, эй кӯҳ. Аз он пардабомат,
аз он пайроҳаҳои некфарҷомат
фуруд ояд ҳама дуди суруди ту,
ҳама буду набуди ту,
ҳама сӯзон ба ранги сурх
чуноне ки ҳамесӯзад
ҳама ҷисму вуҷуди ту.

Видоъ, эй кӯҳ! Як-як барқҳои сурх
ҳама сӯзандахокистар
равон аз ёнаҳо бар сӯи торикӣ
ба монанди паре аз сӯхта чӯби сапедорон
(ба афтода парасту дар сари хона,
ба ҳам оянд ними болҳо
расад бар ҳеҷ кас хобе).