Сабр, танҳо сабр, ҳарчи мондааст ин аст, ин...

* * *
Сабр, танҳо сабр, ҳарчи мондааст ин аст, ин,
Гар биёяд фасли хокии талафҳо дар замин.
Вақти саҳроӣ, ки нерӯро фишонӣ ҳамчу санг.
В-ар ту гӯӣ: бозмегарду ба хеш о, боз чин —
Ё ту аз хотир бибурда навдаҳои сабзи дил?
Бар ту гӯям: бас гарон асту тавоно бар ман ин.

Ту бихал бар хокаму чун нахли мискин ҳифз кун,
Ту намедонӣ чӣ хок асту чи санг аст ин замин.
Шишта зери соякандуҳои хушкида — анор
Бишканӣ чун рӯзҳои рафтаат онро яқин.
Бо чӣ бахти нонамуда медурахшанд обдор,
Ту ба комат мебарӣ дуздонаву осемавор.

Он қадар дар нақшаат нокарда бас кори наҷиб,
Бесадо дар об по мондан биомӯз аз насиб.
Чун фурӯ бурдан ба ком озорро аз душманон,
Чунки ӯ имрӯз мебошад ба паҳлуи рақиб.
Ханда бар мо мекунад, бо авҷи истеҳзои худ,
Оҳ, чун сабзид бояд бе ягон садди вуҷуд?