Ба бегонагоне сухан во макун, умрат ҳамин як бор аст
* * *
Ба бегонагоне сухан во макун, умрат ҳамин як бор аст,
Дари метро марав бе ман, замона на чунон аст.
Нигар сад бор роҳро, пеш аз он ки бигзарӣ аз он,
Баромадгоҳро наздик биншин. Мададфарёд шав.
Ду чашмат ба атроф бошад. Шамъу чароғак ғундор,
Ҳамеша биозмо, чизе оё аз дарун намерӯяд?
Ба зангҳо ҷавоб деҳ, оё ман на модарам туро?
Сари омӯзишгоҳ палтои гарон мапӯш.
Рӯи фарш сина бизан, сари худ бо дастҳо бипӯш
Ба корвони бегона даҳоняла манигар.
Ҳини парвоз бағоҷи кас магир, агар хабаре шуд,
Соати парвози худ дигар бикун,
Ба мушкил дучор наё.
Ба хаскашак по манеҳ, ба рӯякоб шино макун,
Палконаи чӯяниро ба дур давр зан, ба ҳиссаи касон мабин,
Ҳуҷҷатҳоро ба оташ мазан ва далелҳоро,
Ва макакҳоро оҳиста бимак.
Зиёда тӯша ғун бикун. Ниҳонагоҳ бикан тани деворро,
Ба созиши накӯ бизӣ, вале ба ҷанг омода бош.
Каси зи паят қадамзанро
Бо чашми шона дидан омӯз
Ва кӯдакон бизо, ки нест роҳи дигаре.
