Aladyçyl deriň aşagynda dik horda goýalýar...

* * *

Aladyçyl deriň aşagynda dik horda goýalýar,
Kalendar sehde ikilik san zikgelediler.
“Bu durmuş — söýgi hakda”, — aýtdylar gara girelgede,
Meň gözi açylan bedenim her gün ösýärdi.

El degmedik gan möwç urýardy ynjyk bäbekde,
Haçanda göbegene hem pähimli söz aýdanda,
Men öz gelşiksiz bedenim bilen salam berdim güne,
Çuguýewli ýaşaýjy Kursk wokzala salam berende.

Urşuň harabasyndan zähmetkeş toprak galkyndy,
Newadan Balkana çenli çasoýow diwardan geçdi.
Şonda men, öz nowbaharlygym berip, düşündim
Pygamberlik ses üçin ömürlik ker bolan ýurtda?

Men tokaý jennetiň öňden aýdýan şäherlere barýardym —
Köşk edepleň ritualynda meň bulanýardy ýüregim,
Men özüm üçin ar alýardym, nejis söz deý urýardym —
Säherler janly gana çenli maneže sürýärdim.

Bu dünýä — tigir, diňe elleri gurşawly daňdylar.
Bu durmuş — söýgi hakda, ýyldyz dek gömlen guýudaky.
Kim üçin men ýaşaýan, kim üçin wokzalda gygyrýan,
Däliräp, otlular gygyrýar ýüzlerçe platformadaky?