მზრუნველ კანის ქვეშ აკორდები ტანს გაუსქელდა...

                                    * * *

მზრუნველ კანის ქვეშ აკორდები ტანს გაუსქელდა,
კალენდრის ცეხში დაიბეჭდა რიცხვი მეორე,
გამოაცხადეს —»ეს ცხოვრება — სიყვარულზეა»
და ეს სხეულიც იზრდებოდა ჩემში ყოველდღე.

უხიაგ ბავშვში მძვივარებდა სისხლი ცინცხალი,
როცა მეანი საუბრობდა გაშლილ ხელებით,
დღეს მივესალმე ორგანიზმის ჩემის სიახლით,
ვით კურსკის სადგურს ესალმება ჩუგუეველი.

შრომის ქვეყანა ცილდებოდა ომის ნანგრევებს,
ბალკანეთამდე გუშაგები ნევას იცავდნენ,
ახალშობილმა რა ვიცოდი რომ მეც ამ კედლებს,
ვუერთდებოდი, უნდა მევლო მეც ამ მიწაზე.

მე დავდიოდი ქალაქებში მაცნედ სამოთხის —
ცუდად ვხდებოდი სასახლეთა რიტუალებით,
მძულდა თავი და სულ საშინელ სიტყვებს ვამბობდი,
ცოცხალი სისხლით იმათ შორის ზღუდეს ვავლებდი.

ბორბალი არის ეს სამყარო ხელებდაბმული,
„სიყვარულზეა ეს ცხოვრება“ — ჭაში ლებნები,
ვისთვის ვცხოვრობ და ვისთვის ვყვირი მე ამ სადგურზე,
სადაც გიჟურად მიმოქრიან მატარებლები?