Մոնպլեզի վերջը...

* * *

հողմաղացների խումբը
հավաքում է կտավատը
բամբակ և այլ փոշի
ոսկե քամիների վրա

և ձիավարության գիշերը
առաջին ջոկատ, առաջ
փայլում է ոնց լուսինը
և գրավում քաղաքներ

տարիների հետ հնձում է
կաթնաերանգ հույզեր
չարի վերածվելով
սահնակները երգում են թեթև

նման սահնակների երգը
թվում է թե խորքերում
ականներ են տեղաշարժում
քաղց ու Աստծո դեմքը

շարքում ինչ են երգում
մերկ ուսերը լույսի,
ձայներ ոնց դրախտում,
ձայներ խզված ուխտի

հանքը երգում է քարին,
շողը երգում է արևին
մերկ ու չար հիմարությ-
ունուսերի հեղաշրջում