білімге бастар нағыз кітапхана білгенге...

* * *

білімге бастар нағыз кітапхана білгенге,
электронды емес, жалпы өз кітапханаң — бұл жерде
рухыңның саусақ іздері бар ма, көрсеткін:
сонда айтам сені болатыныныңды кім деуге;
ертеден кешке сол жерді қоймай қазасың,
парақтап жүріп жоғыңның бәрін табасың:
донор сияқты сиясын құйып рух берген
авторлар жанын кеудеңе сықап аласың;
кітапқа жорық: күтпеген ойлар қымбаттау,
жүрек пен ойға сәуле қондырып, нұр қаптау.
сенің де томың... маңызды емес, алайда
оқылмағанын шаңынан арылт қалайда,
жазу-тағдырға төбеден шұқши, жарай ма?!
мәтіннің үңіл төбесінен не жанынан,
кітапсүйерге ол қымбат — дүние қамынан,
жұмбақ ақынның бәрінен жалғыз өмірде
құрметке бөлеп мәңгілік берген бағы бар,
кейде тым мәнсіз көрінсе осы еңбектер,
іштей автор мен жақтасыңды ойлап қоярсың,
жырымен рухты тербеткен,
сен үшін не тұр, бір көтеріп қой мені де:
кітаптар көміп жалғыздығымнан шерлі еткен...
солған тамырлар, тозған парақты аралап,
тозаңын үрлеп қотарып оқы, бағалап.
асығыс жазып қолын енді алған онымен
кездесіп сосын құрметпен сөйле жөнімен:
«өзге әлем ашып, өзгеден таптым өзімді»
қалғаны мәнсіз: тасқа басылу, таралым,
жоғалу, даңқ та... оқып қоя сап манағы
құрметіңізді ұмытасыз ба? бастысы,
ұмытпасаңыз рахмет саған, қарағым...