Хто вам сказаў, што вершы я люблю? Не, не люблю...

* * *

Хто вам сказаў, што вершы я люблю? Не, не люблю.
А дрэнныя чытаю — ненавіджу.
Над прорвай лепш махаць мне караблю,
Ад дожджыка хавацца лепш у нішу.

Блішчаў ён і, фіранкаю якой
Прастор заслаўшы, з краю і да краю
Сваёю зыркай яркасцю святой
Абшары песціў з радасцю жывою.

Скамечаны крані альховы ліст,
Прайдзіся па бярвенням ці па траўцы.
Я бачыў, як паэцік-гімназіст
Складае верш — пустое марнатраўства.

І толькі дзевяць можна пахваліць,
Са ста, другія б лепей не пісалі,
Карысней снегапад і дождж любіць,
Займацца лепей у спартыўнай зале.