ტაძარი არკადით

სუდაკის ციხესიმაგრე, მთავარი

კარიბჭიდან - მარცხნივ - კედლების მხრებამდე -

და მაღლა, ეს არის პირველი დამთვარიელებლისთვის

არაფრით გამორჩეული,

სვეტის ხახაში დაფჩენილი კბილივით,

პაწაწინა რვაკუთხედის ქვეშ,

ერთადერთ და ნახევარსფეროიან გუმბათით - სახლი უფლისა, სადაც რიგ-რიგობით

გახსნილი ბაგეებით მშვიდობის მლოცველნი

ერთამნეთის მიყოლებით დგანან ტალღების პირას:

აზვირთებულ სტეპებიდან

მუჰამედის მცნებათა კანონმორჩილნი,

გამოკვეთილი გალობით „Ля илляха илля-Лла“;

ლიგურიის უფსკრულებიდან მომავალნი

ხელოვნების მქადაგებელნი

თავის მკაცრად გამოკვეთილ „Патэр ностэр“ -თი,

მკვდარ ზმნის ფორმებს რომ იმეორებენ;

მიწის შორეული დევნილები ,

საყვირთა თანხლებით რომ გაჰყვირიან

„Шма Исраэль“-ს, რომლის ასო-ბგერა

ყველასთვის ცნობილია;

დამპყრობლები სახმელეთო სივრცისა

და ზღვისა, „მამაო ჩვენოს“ მღაღადებელნი,

მინდობილნი დროშებს და კაკვებს;

მარტინ მრისხანეს წმინდა წერილთა

პირდაპირი მემკვიდრენი „Фатэр унзэр“ - დან;

პატივი ერთბუნებოვანების უზენაესობისა,

ნოეს უძველეს ბურჯთა გარემოცვიდან

გამოსული იუდოლები, „Хайр мэр“ -ის

ქადაგებენ და შემოაქვთ მწუხრი,

რომელიც მდაბალ გონებას არ ექვემდებარება, -

ოდესღაც ყველანი იყვნენ აქ, ახლა კი -

რვიდან რვამდე გაღებულ მუზეუმში,

სადაც ხატები, მიჰრაბი და კედლებზე სხვადასხვაენოვანი

წარწერებია, შესვლა თავისუფალია

და ყველას ლოცვას ერთნაირად ისმენს უფალი