Կեֆիր
Երբ այսպիսին եմ՝ չմոտենաս:
Մեֆիստոֆելն ինչպես՝ պատեպատ եմ խփվում,
Եվ կիսադեմից իմ արնախում
սարսափում է կինս: Գնա՜, գնա՜:
Թե չէ այսպես կընկնեմ ուրիշ դարաշրջան:
Կքարանամ հանկարծ սառնարանի առաջ
կամ մտախոհ,— դատարկ գիշերանոթն առած,—
Նապոլեոնի նման կմրմնջամ:
Ինչո՞ւ, ինչի՞ համար սենյակ մտա:
Սառնարանում ի՞նչ կար — ձմերո՞ւկ ես ուզում:
Մուսան շշնջում է նենգոտ. «Արկեբուզը»:
Զեֆիր, էֆիր... ի՛նչ էր: Վերջը՝ գտա:
