Күндүзү келет оору түштүк жактан...
* * *
Күндүзү келет оору түштүк жактан,
турпактуу ач көз күчтүн чаңы менен.
Коркутуп, көздөрүңдү жаап туруп,
бүт оорууга «унчукпа» деп талап кылып,
кичирейип алат да анан,
жылт этип каштарыңдын ортосунан,
чыйп этип чычкан сымал,
кайрадан мыкаачылык менен кылдат,
Токтамыштын үстүнөн басат куунак.
Ал максатка чейинки
Токулган күн нуруна
текчелер кан айланчу караңгылап,
каршылык көрсөтүүдө баары чөгөт.
Баары өлөт.
Бир гана өзүнө бүт синирип бат өскөн
бамбуктай гуттаперчтик,
ыйлабайт жан дүйнө өксүп,
жаңы үндү издеген,
адамда жеңет көктүк.
