ქალთა წვეულება

კატია ამაყობს,
რომ მას პრესტიჟული და
შეძლებული ქმარი ჰყავს;
ლენა ამაყობს,
რომ ის მარტო ზრდის შვილს
და არაფერს ითხოვს სამყაროსაგან;
სვეტა ამაყობს,
რომ აქვს პროფესია
და მაღალანაზღაურებადი პოზიცია;
ტანია ამაყობს,
რომ მას საკუთარი
გემოვნებით მოწყობილი ბინა აქვს.

 კატიას პრესტიჟული ქმარი სხვა ქალთან წავიდა.
წლები გადის, მაგრამ შემფასებელი არავინაა
ლენას ვაჟკაცური სულისა,
ათას განსაცდელში გამოწრთობილის.
სვეტა, რომელიც სამსახურს ვერ შეეგუა, მიატოვა და
მთელი დღე დადის ხალათით.
ასევე, რატომღაც მოწყენილობა და სიმარტოვეა ტანიას სახლშიც.
ყოველწლიურად გოგოები იკრიბებიან რვა მარტს.
კატიას მოაქვს ტორტი და ტკბილეული,
ლენას — ყველი სერველატით,
სვეტას — კარგი სიგარეტი და კაჰორი აზარტისათვის,
ტანია კი თანამედროვე მუსიკის ფონზე,
სუფრას აფორმებს სალათით და შემწვარი ქათმით.

  — აი, ამბობენ, ძველ საბერძნეთში, —
ერთ-ერთი იწყებს — იყო ასეთი კუნძული,
სადაც მხოლოდ ამაზონის ქალები ცხოვრობდნენ
და კაცებს ტყვიის გასროლაზეც არ მიუშვებდნენ,
ხოლო მათ, ვინც შემთხვევით მიიტანდა ქარიშხალს,
ადგილზე კლავდნენ!

 ამ ისტორიამ აჟიოტაჟი გამოიწვია,
სიხალისე შემატა სუფრას:
ისაუბრეს ბერძნულ სიბრძნეზე,
მოისმინეს ესტრადის ოსტატთა კონცერტი,
იცეკვეს კიდეც და განიხილეს მომავალი თაობის თემა,
ნამცხვრებისა და სენდვიჩების დაგემოვნებამ,
სულ წაუშალათ სადღესასწაულო ტუჩსაცხებები.

ნახვამდის, კატია, — შენ მშვენივრად გამოიყურები
სახლის სუსტ შუქზე!
ნახვამდის, ლენა, —
წინ ჯერ კიდევ ტროლეიბუსი გელის და მერე,
იქ — უდაბნოში შინ ნაბიჯებით უნდა იარო!
ნახვამდის, სვეტა —
შენ ჯერ მარჯვნივ, შემდეგ მარცხნივ და —
შავ გაყინული პარკზე მოგიწევს გავლა!
ნახვამდის, ტანია —
შენც ჯერ ნახევრად ნაჭამი
ნამცხვრებიანი თეფშები უნდა დარეცხო!