Брат-мядзведзь

(Па матывах ніўхскага міфа)

 Брат мне прысніўся.
Мой брат, што памёр, мне прысніўся.
Заблукаў я ў лясным гушчары,
     паляўнічы, што вельмі жадае
Цар-мядзведзя забіць
     і забітым затым накарміць
Усіх тых, каго голад даймае.

  Заблукаў я ў лясным гушчары,
І мой брат мне з’явіўся
     сярод кедраў і піхтаў, зусім як жывы,
І павёў за сабой
     мы прыйшлі ў дзіўны чум, дзе Уладар лясны жыў.

  Калі ўбачыў мяне,
     так сказаў мне лесу Уладар:
«Няма ўлады людской нада мной,
     я адзін уладару ў тайзе,
Я спадар над жывёламі ўсімі...
     Шчыра мне адкажы, у каго
Ты збіраўся страляць?»

  «Цар-мядзведзя жадаў я забіць, Уладар».

  «Што ж, хай будзе па-твойму», —
     І на брата рукой паказаў,
Загадаў: Апранайся».

  Брат збялеў, але ўсё ж
Ён загад той паслухаў
     і мядзведжае футра накінуў на плечы.

  Раптам брата не стала,
Замест брата магутны мядзведзь
Утварыўся, і з чума ён выйшаў адразу
І падаўся ў гушчар, на мяне нават погляд не кінуў.

  Я ад сну ачуняў,
     з таго часу кажу паляўнічым:
Буду я, як жанчыны,
     за вогнішчам пільна сачыць,
А са стрэльбай у лес не пайду,
     стаўляць пасткі таксама не стану,
Каб братэрскую кроў не праліць...
     Ну а вы... вы і далей палюйце,
Каб забіць дзеля мяса,
     дзеля ежы жыццё загубіць.
Бо інакш нам не выжыць.