Ваъадаси кўп эди менга ёшликнинг...
* * *
Ваъадаси кўп эди менга ёшликнинг,
ўша йигирмага кирган кезларим.
Энг аввали эди булар, сир эмас,
аҳмоқона эди менинг истагим.
Шоир бўлмоқликни истаган эдим,
аммо унчаликмас, чунки бу билан
пул топа билмайсан, шунингдек, тайин
ҳеч кимсага гул ҳам ола билмайсан.
Мана, бўлдим бугун муҳандис-кончи,
аъло баҳоларга тўладир диплом.
Кузги хиёбонда юрмасман энди,
Альбомларга нўноқ шеърлар битмасман.
Тутундан кўкарган ресторанларда
тинглайман хезалак нағмачиларни,
ҳайбатли елкамни кериб виқор-ла,
санайман чўнтагим тўла пулларни.
Шундай қилиб, мендан чиқмади шоир,
чиқмаса ҳам керак ҳеч қачон энди.
Сизлар нима дейсиз бунга, жаноблар?
Жаноблар эса жим, ичиб йиғлайди.
Ичиб йиғлайдилар қизларни қучиб,
яна ичадилар, жим туриб ҳали,
бошларини тоник тебратар ичиб,
сўкиниб қичқирар туроқ, оҳангли.
