Көпкө сүйбөй жашап кайдан эстепмин...
* * *
Көпкө сүйбөй жашап кайдан эстепмин
Каталарын өзгөнүн да, өзүмдүн.
Сен деп терең деңизди да кечмекмин,
Жаш баладай күлгөнү үчүн көзүңдүн.
Ай-талаада өзүмдү кууп жүрөмүн,
Жок сүйүүнүн жообун сурап жолдо ошо.
Өзүң үчүн тең бөлсөм да жүрөгүм,
Кантип жашайм — жашоо мүмкүн болбосо.
